Het verhaal van Sandra Belmans (fibromyalgie)

Vijf maanden geleden ging ik naar een info-namiddag in een fibro-groep.

Heb ik je al verteld dat ik fibromyalgie heb. Ja, ik ben één van de zovele gelukkige.

Meer dan negen jaar al. Ik heb zover ik weet alles geprobeerd van medicatie. Dat begon met antidepressiva, een tiental soorten geprobeerd minstens. Allemaal met bijwerkingen. Vijftien kilo erbij, terug tien kilo eraf, diarree, gedrogeerd en heel erg moe werd ik er vooral van. Telkens ik tegen de dokter zei, ik heb bijvoorbeeld diarree dat komt door de medicatie. Dan zeiden zowel de huisdokter als psychiater dat kan niet, die bijwerkingen zijn niet van dit medicament hoor.

De eerste stap dat ze je aanbevelen als je fibro hebt is naar de psychiater gaan.

Na negen jaar kan ik je een boek schrijven van alles dat niet klopt en gezegd en gezworen is door de klassieke geneeskunde. Vooral gewichtsschommelingen zijn ook moeilijk geweest. Ik ben altijd een mager ding geweest en kon eten wat ik wou. Vorig jaar september had ik het gehad, ik verbeterde niks ondanks al de moeite, verschillende dokters, psychologen, psychiater, kine, gezondheidscoach, voedingsadvies alles mislukte. De pijn bleef!

Ik heb geprobeerd om alle negatieve en vermoeiende zaken die veel te veel prikkels geven om te zetten in iets positiefs. Zo hebben we ons huis dat veel te groot is en met een veel te grote tuin verkocht. Volgende maand verhuizen we naar een appartement in Heist-op-de-Berg, waar ik alles te voet kan doen. Nu ben ik verplicht om alles met de auto te doen. Door de pijn voel ik me niet meer veilig om met de auto te rijden. En dan heb je ook nog zoveel medicatie, vooral pijn-medicatie waarbij je niet met de wagen mag rijden.

De beslissing om ons huis te verkopen en in een kleinere aangepaste woning te gaan wonen hebben we anderhalf jaar geleden gemaakt.

Dus terug naar vorig jaar mei, toen ik naar mijn huisdokter ging. Je krijgt tien minuten per visite en dan moet je buiten. Ik zat met zoveel pijn en ik vroeg is de pijnkliniek dan niets voor mij. Ik ben nog te jong om zoals nu door te gaan. Weet je wat hij zei na acht jaar mijn huisdokter te zijn? Waar heb je dan pijn, hij kende mijn dossier niet eens, schreef enkel antidepressiva, ontstekingsremmers en prul pijnstillers voor. Ik ben thuis gekomen en heb de ziel uit mijn lijf gejankt, die persoon kon mij niet helpen, ook mijn kine op dat moment deed enkel mijn nek kraken, wat niets hielp.

Heb toen besloten om van huisdokter te veranderen en nieuwe kine op aanraden van nieuwe dokter.

Ik heb een man en een zoon van 12. Het werd tijd dat ik toch iets verbeterde. Ik heb een tijdje morfine plakkertjes geplakt tegen de pijn, want ik kon niet meer de pijn was zo groot, ik hyperventileerde, ik kon niet meer eten, ik wou gewoon ter plekke neervallen en dood gaan.

Een psychologe uit Heist-op-den-berg met wie ik mijn medicatie verleden besprak raadde me medische cannabis aan. Zij had op de afkickafdeling van een ziekenhuis gewerkt. Cannabis is het enige waaraan je niet aan verslaafd geraakt mits goede begeleiding. Ik dacht eerst drugs, allé. Maar ben beginnen zoeken, ook info gevraagd bij psychiater maar weigerde te helpen “enkel zijn pillen” waren goed genoeg.

Dus ging ik in januari naar een fibro bijeenkomst en daar kwam ik Pieter van VZW Medcan een info sessie geven. Ik had spijt dat mijn man er niet bij was. Ik zag meteen de mogelijkheden in zijn verhaal. Hij vertelde zijn leven in combinatie met medische cannabis zo levendig. Ik had een man verwacht in maatpak die zijn product kwam voorstellen, weer zo’n stijve piet in pak die je iets wil opdringen. Sorry Pieter, haha. Ik heb meteen diezelfde dag een afspraak gemaakt in Nossegem voor een intake gesprek. Daarna beslissen dokters of je in aanmerking komt voor Medcan. Dat ging allemaal vrij vlot.

Maar toen ik met Medcan startte was het wel een tijdje zoeken naar de juiste dosis. Ik heb heel veel hulp gehad van Pieter. Als ik twijfelde doe ik het goed of de dosis is niet straf genoeg voor mij. Ik kreeg steeds hulp. Ik meng twee dosissen cannabis, de Bediol & Bedica. Nu werkt het perfect voor mij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geen antidepressiva, pijnstillers en morfine meer voor mij. Momenteel geen pijn, maar zoals Pieter het zegt uwe fibro verdwijnt niet dus voel je geen pijn begin dan niet in de tuin te werken of dingen te doen die je voordien ook niet kon.

 

Nu mijn woorden: wees lief en zacht voor je lichaam.

Door Medcan zie ik terug meer mogelijkheden. Kleine dingen die ik terug kan. Bv: fietsen, eten koken, …

 

Ik bedankt mijn huisdokter omdat ze open stond voor mijn verhaal en bereid is om mijn medische cannabis voor te schrijven. Eind dit jaar komt er een infoavond voor alle dokters in omstreken. Ik hoop op een grote opkomst. Het is een organisatie die het verdient om serieus ondersteunt te worden door de staat en de medische wereld. Alhoewel ik al een grote verandering zie en hoor in de UZ ziekenhuizen. Je kan er zoveel mensen hun leven mee terug geven. Verdienen we het niet allemaal een gezond pijnloos leven?